Κυριακή, 25 Αυγούστου 2013

Υπάρξεις...

που πάνω τους ιστορήθηκαν οι λάμψεις του κόσμου. 


ιστορίες ανθρώπων, 


αχνές ή θαμπωμένες 


 πότε κοφτερές


και πότε χαράς αντάμωμα κι' άλλοτε λύπης ρίμα. 


Μόνο ένας θεός ξέρει γι' αυτές να πεί 
κι' ένα παιδί να τραγουδήσει.

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2013

Venceremos


μη με ρωτάς γιατί μεγάλωσαν οι νύχτες μας 
τρώγοντας από των ημερών τη σιωπή. 

κάτι θα ξέρουν οι θεοί, μα δεν μιλάνε, 
αφήνοντας το χρόνο να μας μαθαίνει 
πως η χαμένη μας αθωότητα γιατρεύει. 

μη με ρωτάς αν υπάρχουν θεοί 
θα σου πώ ναι ! 
είμαστε εσύ, κι' εγώ και ο καθένας μας. 
φτιαγμένοι με τα υλικά της παιδικής μας αθωότητας 
και τον φόβο εκείνον που δεν καθηλώνει τις ψυχές μας.

Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2013

φυγή

είμαι απ’αυτούς που ζουν 
τον μισό καιρό στη θάλασσα 
και πλάϊ στο δειλινό 
πέρα από τούτες τις πέτρες. 

όταν έφτασα εδώ 
και είδα τι γινόταν 
αμέσως το αποφάσισα. 

η γυμνή μοναξιά τραγούδαγε εκεί, 
κι εγώ, χαμένος και αγνός 
ατενίζοντας κατά τη σιωπή είπα: 

-μάνα του αφρού, 
απέραντη μοναξιά, 
εδώ θα χτίσω την προσωπική μου διασκέδαση, 
τον ενικό μου θρήνο-. 

από τότε ούτε ένα κύμα 
δεν με απογοήτευσε ποτέ. 
Πάμπλο Νερούδα



Κυριακή, 4 Αυγούστου 2013

Χρίστος Λάσκαρης (1931-2008), Ποιήματα

Για να φτάσω ως εσένα

Για να φτάσω ως εσένα, 
χαμόγελο παιδικό,
πρέπει πολύ να ονειρευτώ.
πολύ,
μέσα στο όνειρο να ευτυχίσω.

Καφέ για δύο

Με υποδέχτηκε λύνοντας την ποδιά,
“Έλα” μου είπε
και με πέρασε στο σαλόνι.
Έβαλε να ψήσει καφέ.

Πάντα,
όταν η καρδιά μου είναι θλιμμένη,
εδώ έρχομαι:
ξέρω πως θα βρω λίγη κουβέντα
και κάποια ζεστασιά.


Χρίστος Λάσκαρης γεννήθηκε στο Χάβαρι Ηλείας (με καταγωγή από την Καμενίτσα Αρκαδίας), σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Τρίπολης αλλά ποτέ δεν άσκησε το λειτούργημα του δασκάλου, επιλέγοντας να δουλέψει σαν γραφιάς στον Ασφαλιστικό Οργανισμό των Αστικών Λεωφορείων των Πατρών. Στην πόλη της Πάτρας έζησε όλα του τα υπόλοιπα χρόνια, όπου και αφοσιώθηκε στην ποίηση αλλά και στη μελέτη των ελληνιστικών χρόνων, μένοντας μακρυά από τους προβολής της δημοσιότητας και το εκδοτικό sτar system.

Ποιητής της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων ενώ ποιήματά του περιέχονται σε πολλές ανθολογίες και άλλα έχουν μεταφραστεί στα Γερμανικά, τα Ισπανικά, τα Πολωνικά, τα Πορτογαλικά.

Ποιητικές συλλογές του: «Απόγευμα προς βράδυ» (2007), «Δωμάτιο για έναν» (2001), «Ποιήματα» (1978), «Να εμποδίσεις τις σκιές» (1982), «Ο ευτυχισμένος καιρός επέρασε» (1979), «Να τελειώνουμε» (1986), «Σύντομο βιογραφικό» (1991), «Ποιήματα» (1995), «Τέλος προγράμματος» (1997) καθώς και η συγκεντρωτική έκδοση ποιημάτων του το 2004.
Το 2007 του απονεμήθηκε το βραβείο Καβάφη.
 
περισσότερα ποιήματά του εδώ